آوا وهنشان – میس یونیورس پرشیا ۲۰۲۴
An investment toward achieving international recognition and prominence.
In September 2022, Iran’s Guidance Patrol—the state’s so-called morality police—arrested 22-year-old Kurdish-Iranian woman Mahsa Amini. She was reportedly beaten in custody and later died in a Tehran hospital as a result of police brutality. Her death ignited the global Woman, Life, Freedom movement and triggered nationwide protests. By December 2022, at least 476 people had been killed during security crackdowns. In scenes that stunned the world, women removed their hijabs or cut their hair in public—acts of defiance that became symbols of resistance.
Against this volatile political backdrop, an unexpected subplot emerged: a couple of former participants of Iran’s national pageant scene attempted to launch parallel beauty competitions abroad. One such initiative was led by Golshan Barazesh Bakhtiary, a former contestant in the 2017 Miss Iran competition who had been disqualified that year for misconduct. Despite knowing that the Miss Iran Organization had rebranded as Queens of Persia, she proceeded to create a separate “Miss Persia” platform. Operating from Milan, Italy and recruiting several local Iranian there, she set her sights on securing a Miss Universe license to send a representative of Iran to the international stage.
During this period, the Miss Universe Organization was sold to Thai entrepreneur Anne Jakrajutatip. Under the new ownership, eligibility rules were expanded, for financial gains, to include transgender women, married women with children, contestants in their 40s, and from any country. Critics argued that these changes altered the traditional interpretation of the title “Miss.” In this climate of broadened participation, Golshan was able to obtain the license and officially operate Miss Universe Persia. Speculation quickly followed. Some accused her of acting on behalf of Iran’s regime to destabilize the pageant community. Others claimed she was backed by political interests suck as MEK and Israelis, seeking to weaponize beauty competitions against the Islamic government. In short, conspiracy theories bloomed faster than the promotional posters.
With the support of media outlets such as Iran International, Manoto, BBC Persian, and VOA Persian, Golshan organized a public event featuring approximately 19 participants, primarily married Iranian women with children residing in Europe. Fay Asghari, who already had a degree of recognition among segments of the Iranian community, received the crown and was introduced as the first Miss Universe Persia. Critics claimed that her selection reflected Golshan’s preference due to her public profile rather than merit alone. The situation became more complex given that the title “Miss Universe Iran” had previously been awarded to other Iranian women and officially recorded in history. In 1972, Roya Rouhani Moghaddam, crowned Worthy Girl of Iran, was designated Miss Universe Iran and became the first woman to hold that distinction. She was scheduled to compete at Miss Universe 1972 in Puerto Rico—bags nearly packed, spotlight waiting—when she withdrew at the last moment, leaving the debut appearance tantalizingly close yet unrealized.
The following year for the second time, Sousan Hakima, Worthy Girl of Iran 1973, received the same title and was expected to compete in Athens, Greece, among 61 contestants. But once again, the curtain fell early. At just 16 years old, she did not meet the minimum age requirement, and Iran did not formally compete. Decades later, the pattern repeated itself in a more bureaucratic form. Shirin Heydari, Miss Iran 2018, was reportedly declined by Miss Universe due to her age just a few months over 28 and procedural requirements involving official endorsement from Iran’s Ministry of Culture—an approval that, under the political climate of the Islamic Republic, was virtually impossible to obtain.
However, after the 2024 crowning, and several weeks of photoshoots and promotional appearances, Fay Asghary abruptly resigned her title—a move many observers considered prudent. Meanwhile, other participants openly criticized the organization’s professionalism on social media. The backlash left little room for maneuver. Ultimately, the crown passed to Ava Vahneshan, a close friend of Golshan and the pageant’s first runner-up, who had also held the title of Miss Earth Persia 2024. Her designation was upgraded to Miss Universe Persia 2024.
Ava was born and raised in Mashhad, Iran, in 1998. From an early age, she dreamed of becoming an actress and singer; however, she was unable to pursue those ambitions fully in Mashhad due to the city’s conservative and religious environment. At the age of 19, she moved to Portugal, where she gained public attention after appearing on The Voice of Portugal as the first Persian contestant. After learning about the Miss Persia platform, Ava traveled to Milan, Italy, where she was crowned Miss Persia. The title had previously been awarded to approximately five Iranian women in the same year who supported Golshan in establishing and promoting the newly introduced Miss Persia brand. There is limited publicly available information regarding Ava’s social initiatives or academic achievements.
At the Miss Universe 2024 competition, Ava did not advance beyond the first round. Nonetheless, she became the first Iranian representative to attend the Miss Universe competition under this particular organizational structure. Following the event, her presence in the pageant world quickly diminished, with no significant public initiatives associated with her tenure. Golshan, undeterred, proceeded with another edition the following year—an installment described by insiders as even more dramatic than the first.
در شهریور ۱۴۰۱، گشت ارشاد ایران—که به اصطلاح «پلیس اخلاق» دولت شناخته میشود—مهسا امینی، زن کرد ایرانی ۲۲ ساله، را بازداشت کرد. گزارشها حاکی است که او در بازداشت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و پس از آن در بیمارستانی در تهران بر اثر خشونت پلیس جان خود را از دست داد. مرگ او جرقه جنبش جهانی «زن، زندگی، آزادی» را زد و اعتراضات سراسری در ایران را شعلهور کرد. تا آذر ۱۴۰۱، حداقل ۴۷۶ نفر در جریان سرکوبهای امنیتی کشته شدند. در صحنههایی که جهان را شگفتزده کرد، زنان در ملأ عام حجاب خود را برداشتند یا موهایشان را کوتاه کردند — اقداماتی نمادین از مقاومت و نافرمانی.
در این بستر سیاسی متلاطم، یک داستان فرعی غیرمنتظره شکل گرفت: دو سه نفر از شرکتکنندگان سابق مسابقات میس ایران تلاش کردند رقابتهای زیبایی موازی را در خارج از کشور راهاندازی کنند. یکی از این تلاشها توسط گلشن برازش بختیاری، شرکتکننده سابق مسابقه میس ایران ۱۳۹۶ که همان سال به دلیل تخلف کنار گذاشته شده بود، رهبری شد. با وجود اطلاع از اینکه سازمان میس ایران به «ملکههای پرشیا» تغییر نام داده بود، او به راهاندازی پلتفرم جداگانه «میس پرشیا» ادامه داد. از میلان، ایتالیا فعالیت میکرد و چند دختر ایرانی ساکن میلان را جذب کرد و هدف خود را دریافت مجوز میس یونیورس برای معرفی نمایندهای از ایران به صحنه بینالمللی قرار داد.
در همین دوره، سازمان میس یونیورس به کارآفرین تایلندی، آن جاکراجوتاتیپ، فروخته شده بود. تحت مالکیت جدید، قوانین واجد شرایط بودن به منظور سود مالی گسترش یافت و شامل زنان ترنسجندر، زنان متأهل با فرزند، شرکتکنندگان تا چهل ساله، و از هر کشوری شد. کارشناسان معتقد بودند که این تغییرات تفسیر سنتی عنوان «میس» را تغییر داده است. در این فضای مشارکت گسترده، گلشن توانست مجوز را دریافت کند و رسماً میس یونیورس پرشیا را اداره کند. شایعات سریعا منتشر شد. برخی او را متهم کردند که به نمایندگی از رژیم ایران عمل میکند تا جامعه مسابقات زیبایی را بیثبات کند. دیگران ادعا کردند که او توسط منافع سیاسی خارجی مانند مجاهدین خلق و اسرائيل حمایت میشود تا مسابقات زیبایی را بر علیه جمهوری اسلامی به کار گیرد. به عبارت دیگر، نظریههای توطئه سریعتر از پوسترهای تبلیغاتی او رشد کردند.
با حمایت رسانههایی مانند ایران اینترنشنال، منوتو، بیبیسی فارسی و صدای آمریکا فارسی، گلشن رویدادی عمومی با حدود ۱۹ شرکتکننده، عمدتاً زنان ایرانی متأهل با فرزند ساکن اروپا، برگزار کرد. فرزانه اصغری به دلیل معروفیتی که میان برخی ایرانیان داشت، تاج را دریافت کرد و به عنوان اولین میس یونیورس پرشیا معرفی شد. منتقدان ادعا کردند که انتخاب او بیشتر بازتاب ترجیحات گلشن به خاطر معروفیتش بود تا شایستگی واقعی. این ماجرا پیچیدهتر شد، چرا که قبلاً عنوان «میس یونیورس ایران» به دختران ایرانی دیگری ارائه شده بود و در تاریخ به ثبت رسیده بود. در سال ۱۳۵۱، رویا روحانی مقدم، که به عنوان «دختر شایسته ایران» تاجگذاری شده بود، به عنوان میس یونیورس ایران معرفی شد و اولین زنی شد که این عنوان را داشت. او قرار بود در میس یونیورس ۱۹۷۲ در پورتوریکو شرکت کند—کیفها تقریباً بسته شده و صحنه آماده—اما در آخرین لحظه انصراف داد و اولین حضور تحقق نیافته باقی ماند.
سال بعد، سوسن حکیمه، دختر شایسته ایران ۱۳۵۲، عنوان دومین میس یونورس ایران را دریافت کرد و قرار بود در آتن، یونان، بین ۶۱ شرکتکننده رقابت کند. اما او تنها ۱۶ سال داشت و حداقل سن لازم را نداشت و ایران رسماً شرکت نکرد. دههها بعد، این الگو به شکلی بوروکراتیک تکرار شد. شیرین حیدری، میس ایران ۱۳۹۷، به دلیل سنش که چند ماه بیشتر از ۲۸ سال بود،و همچنین نیاز به تأیید رسمی وزارت فرهنگ ایران، از سوی میس یونیورس رد شد—تأییدی که تحت شرایط سیاسی جمهوری اسلامی، تقریباً غیرممکن بود.
با این حال، پس از تاجگذاری ۱۴۰۳ و چندین هفته عکاسی و حضور تبلیغاتی، فرزانه اصغری بهطور ناگهانی از عنوان خود کنارهگیری کرد — حرکتی که بسیاری آن را هوشمندانه دانستند. در همین حال، سایر شرکتکنندگان بهطور علنی حرفهای بودن پجنت گلشن را در شبکههای اجتماعی نقد کردند. در نهایت، تاج به آوا وهنشان، دوست نزدیک گلشن و نفر دوم مسابقه که پیشتر عنوان میس ارث پرشیا ۲۰۲۴ را داشت، منتقل شد. او به میس یونیورس پرشیا ۲۰۲۴ ارتقا یافت.
آوا در سال ۱۳۷۷ در مشهد، ایران متولد و بزرگ شد. او از کودکی رؤیای بازیگر و خواننده شدن را در سر داشت؛ اما به دلیل فضای مذهبی و محافظهکارانه شهر مشهد، نتوانست بهطور کامل این آرزوها را دنبال کند. آوا در ۱۹ سالگی به پرتغال مهاجرت کرد و زمانی مورد توجه قرار گرفت که بهعنوان نخستین شرکتکننده فارسیزبان در برنامه «صدای پرتغال» حضور یافت. پس از آشنایی با پلتفرم میس پرشیا، آوا به میلان ایتالیا سفر کرد و در آنجا تاج میس پرشیا را دریافت کرد. این عنوان پیشتر به حدود ۵ زن ایرانی در همان سال اعطا شده بود که در حمایت از گلشن و ایجاد جلوهای رسمی برای برند تازهتأسیس میس پرشیا با او همکاری داشتند. اطلاعات عمومی محدودی درباره فعالیتهای اجتماعی یا دستاوردهای تحصیلی آوا در دسترس است.
در مسابقه میس یونیورس ۱۴۰۳، آوا نتوانست از دور اول عبور کند، اما اولین نماینده ایرانی شد که تحت این ساختار سازمانی در مسابقه شرکت کرد. پس از رویداد، حضور او در دنیای مسابقات به سرعت کاهش یافت و هیچ ابتکار عمومی قابل توجهی با دوران فعالیت او مرتبط نشد. گلشن، با پر رویی تمام، دوره دیگری را در سال بعد برگزار کرد — دورهای که از نظر افراد مطلع حتی دراماتیکتر از دوره اول توصیف شد.
Revealing True Stories Through Images
روایت داستانهای واقعی از طریق تصاویر
Truth Through the Lens
واقعیتها از دریچه دوربین
What Real Queens Say About Miss Universe Persia 2024
آنچه ملکههای واقعی درباره میس یونیورس پرشیا ۲۰۲۴ میگویند
Miss.
Queen of Persia
“Our website is currently under construction — we’re working behind the scenes to bring you something exceptional. In the meantime, please explore the other pages from the menu bar and return to this page soon.”
“وبسایت ما در حال بهروزرسانی و تکمیل است — ما در پشت صحنه در حال آمادهسازی تجربهای ویژه برای شما هستیم. در این میان، لطفاً از طریق نوار منو از سایر صفحات بازدید کرده و بهزودی دوباره به این صفحه سر بزنید”
Explore the Stories of Other Queens
داستانهای سایر ملکهها را مطالعه کنید
